
Met de auto steek je over de imposante brug bij Winningen de Moezel over,
en met een korte maar steile klim 'bestijg' je de Hunsrück. Het ruim 50 km.
lange traject over de A61 geeft al een goede indruk van het golvende, beboste
landschap, voordat je bij Bingen de nog indrukwekkender, want veel steiler verlopende,
afdaling maakt naar het gebied Rheinhessen.
Een tocht over de Hunsrückhöhenstrasse, de B327, die van Koblenz
tot Hermeskeil de Hunsrück dwars doorsnijdt (en nog verder gaat tot Saarburg in Saarland) - zie bovenstaande kaart -
levert een nog veel betere kennismaking op met het gebied.

Herfstblik op Gemünden, het diep-ingesneden dal van de Simmerbach, en de uitlopers van het Soonwald
De eerste foto van het onderdeel 'De Hunsrück' en bovenstaande foto geven een representatief beeld van het landschap op de Hunsrück. Op de achtergrond zie je één van de drie beboste bergketens, die van west naar oost genaamd zijn Hochwald (hoogste punt Erbeskopf, 818 m.), Idarwald (Idarkopf, 746 m.) en Soonwald (Ellerspring, 658 m.) - zie ook bovenstaande kaart. De golvende hoogvlakten worden afgewisseld met romantische beekdalen, die zonder uitzondering uitmonden in de omliggende grote rivieren Rijn, Moezel en Nahe. Soms hebben deze beken grillige rotsformaties (Hahnenbachdal, Simmerbachdal) of zelfs diepe kloven (Ehrbachklamm) gevormd, waar schitterende wandelingen gemaakt kunnen worden.
Bovenop bij het dorp Haag, het bos uitkomend na een regenbui....

....of door de Ehrbachklamm (= kloof), in herfstkleuren getooid
Enkele van de mooiste dalen zijn die van de volgende beken :

Jagers tonen hun buit in het Haardtwald nabij Thalfang

Bosven in fraai decor in het Idarwald nabij Hinzerath
De natuur op de Hunsrück beleef je het best en, ook belangrijk, het rustigst als je
de wandelschoenen uitpakt en de bergen, de dalen, de velden en de bossen intrekt. Zelfs
voor Duitse begrippen, hoewel een veel minder dicht bevolkt land dan Nederland, is de
Hunsrück een relatief onbekend gebied, waar natuur nog beleefd kan worden zoals elders
nauwelijks mogelijk is.
Met het felle groen van de weiden, het bruin van de zojuist afgebrokkelde aarde,
het lichtende goud van het bloeiende koolzaad, het donkere geel van de velden met gerst,
het licht in de loofbossen vol beuken en het zwijgende donker van de sparren in de naaldbossen,
het grauw van de stukken kwartsrots en het donkere blauw van de strakke zomerhemel. Ga het zelf
ontdekken !!
Nog een, wellicht voor de hand liggende, tip : ondanks de veel grotere drukte aldaar mag
een bezoek aan de prachtige dalen van de Rijn en de Moezel niet ontbreken. Steile wanden en glooiende
hellingen, veelal bedekt met druivenstokken, indrukwekkende burchten en ruïnes, lieflijke vakwerkplaatsjes,
en dat alles in het decor van de stromende rivier, met vooral op de Rijn een drukte van plezier- en vrachtschepen.
Blik in de zon vanaf de Rijnoever nabij Oberwesel. Aan de overkant de Taunus, in het midden in de verte Schloss Schõnburg
